is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

even naar de Soos om een koude te drinken."

Wij stapten in zijn voor het station wachtende „Chevrolet" en enkele minuten later zaten wij achter een koelen dronk in de voorgalerij der societeit.

Wim praat tamelijk opgewekt, informeert naar mijn werkkring in Indië, vraagt hoe het „land" mij bevalt, maar brengt het gesprek telkens in een andere richting, als ik over onze gemeenschappelijke geboortestad en zijn familie begin.

„Straks ■— straks, als we thuis zijn," antwoordt hij mij wat onrustig, als ik opnieuw het gesprek op zijn ouders breng.

„Hoe laat wil je thuis zijn?"

„We gaan zóó, 't is maar een kwartiertje rijden naar de fabriek."

Maar Wim Hoogerbeets schijnt geen haast te hebben, en praat honderd-uit over allerlei oppervlakkige dingen —■ óók over kleine schandaaltjes in de toch wel heel weinig gecompliceerde samenleving in Banjoebatjin -— en schijnt zich in de Soos erg op zijn gemak te voelen.

,,Je schijnt het hier nogal naar je zin te hebben?"

„Ja, ik ben altijd blij, als ik weer eens in de gezelligheid ben — en die vind je hier tenminste."

Ik neem de sociteit eens goed op en kijk dan mijn ouden schoolvriend van terzijde aan. Wat ter wereld kan hij voor gezelligheid vinden aan die kale sociteitszaal met het vervelooze meubilair, de sloome, tegen de wanden hurkende en knikkebollende djongos of bij de weinige bezoekers die in kleine groepjes zitten te „bitteren". Ik vind die sociteit van

Amok... 2