is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

II

De suikerfabriek „Tanahrawang" is een der oudste ondernemingen in de omgeving van Banjoebatjin en dus allerminst modern ingericht. Maar de employé's in dienst der maatschappij, die op Java de vijf fabrieken exploiteert, van welke „Tanahrawang" er één is, zijn den koning te rijk, als ze er maar een plaatsje kunnen krijgen. Want bij geen der andere fabrieken wordt zooveel riet per bahoe 1) gehaald en nergens ook is het suikerrendement 2) zoo hoog. En onverschillig wat je er plant, Zwart-Cheribon, Riet No. 100 3) of de nieuwere soorten, het gedijt er alles even goed. De administrateurs der andere ondernemingen zijn er van overtuigd, dat zij het er zeker niet slechter zouden afbrengen, dan van Someren, de „baas van „Tanahrawang", die tevens zoo n beetje als superintendent over de fabrieken fungeert. En men benijdt den collega, die het zoo goed getroffen heeft en ieder jaar opnieuw groote tantièmes sleept. De employé s der fabriek hebben op dit punt trouwens evenmin reden tot klagen. De fabricatie-chef van „Tanahrawang" krijgt gewoonlijk niet minder

1) Indische oppervlakte-maat.

2) Suikergehalte van het riet.

3) Oudere rietsoorten, van ± 15 jaar geleden (en vroeger).