is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dan een administrateur van een andere fabriek.

Dit alles vertelt Wim Hoogerbeets mij gedurende den korten autorit van Banjoebatjin naar z'n fabriek En hij vertrouwt mij eveneens toe, dat zijn baas nogal op hem gesteld is.

„Toen ik drie jaar in het laboratorium gestaan had, heeft hij mij de tuinen in gestuurd. Daar moest ik natuurlijk weer heelemaal opnieuw, als jongste tuinemployé,beginnen, maar zoo kom ik met alles op de hoogte ■— mijn toekomst is gemaakt. Als je alleen in de fabriek blijft hangen, breng je het nooit » »

ver.

De tien paal van Banjoebatjin naar de suikerfabriek zelf, zijn binnen twintig minuten afgelegd, maar even buiten de Kota 1) beginnen reeds de riettuinen van „Tanahrawang". De fabriek bestaat uit een aantal ,,oud-model" witte gebouwen, waarboven de eveneens witte schoorsteen hoog uitsteekt. Vlak bij deze fabrieksgebouwen — veel te dicht er op, vind ik — de woningen der employé's, tamelijk smakelooze, lage huizen, allen gedekt met het stijllooze en in de tropenhitte toch wel héél onpractische dak van gegolfd plaatijzer. De administrateurswoning heeft een veel beter aanzien, is van jonger datum en opgetrokken in den vroolijken Engelschen bungalow-stijl. De breed, gezellig gemeubelde voorgalerij is ver naar voren gebouwd en geeft aan drie zijden toegang tot den goed onderhouden, met veel bloemen beplanten voortuin. Een oprij-laan van statige koningspalmen drukt op het geheel een stempel van deftigheid.

!) kota = stad.