is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

collectief afscheid toe. „Ik zal den chauffeur de auto laten voorbrengen," roept hij nog, achterom kijkend.

Een kwartier later zitten we in de auto: Wim aan het stuur, naast hem Non, achterin Amélia Sidderé en ik. Een oogenblik voel ik mij wat onzeker, als ik mij daar zoo onverwachts naast deze donkere schoone geplaatst zie, maar zij weet den juisten toon te treffen, door een paar komische, gefluisterde opmerkingen over Non en Wim. Die twee zitten naar elkaar toegebogen en hoewel de laatste al zijn aandacht aan het besturen van den wagen besteedt, schaamt hij zich niet, bij een gemakkelijk en recht stuk weg op een onmiskenbare wijze uiting te geven aan zijn gevoelens voor Non. En wel weert deze hem steeds met een: „toe, doe niet zoo gek, domme jongen," af, maar haar geheele houding moedigt hem aan. Melia neemt zoo'n gelegenheid te baat om een krontjong-liedje — waaraan ze zegt zoo het land te hebben — ten beste te geven:

Poetoes benang, bisa di samboeng „Poetoes tjinta, di bawah mati. 1)

En als Non Wim wéér eens afweert en de laatste zich tevreden stelt met het blikken in de donkere, zielvolle oogen van de jonge vrouw zijner keuze, dan zingt Melia met haar scherpe stem, die even doet denken aan het geluid van een ronggeng 2) uit de desa: 3)

1) „Een gebroken draad, kun je weer aan elkaar knoopen „Gebroken liefde leidt (voert) naar den dood.

2) ronggeng = inlandsche zangeres (danseres) bij de aamelan.

3) desa = dorp.