is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trouwd. Hij zal terugkeeren van den weg waarop hij terecht is gekomen en weer zijn ziel openstellen voor alles, wat hij nu verre van zich houdt. En dan zal Non geen beletsel zijn. Zij zal naar hem luisteren en in zachtheid zich gewonnen geven: naast haar man gaan, den weg, die de goede en rechte is. — Maar beste kerel, zoo zal het met Non niet gaan. Zij is niet volgzaam "

„Neen, zij kiest zelf haar weg, onafhankelijk en zelfbewust. En zij is er mij te liever om."

„Zij is niet zacht."

„Dan ken je haar toch niet. Zij is zoo zacht en teer — tenminste tegenover mij — als je je niet kunt voorstellen, dat één vrouw kan zijn."

„Dan vergis je je."

„Wat zeg je? Hoe bedoel je?"

Het is er uit, voor ik het weet. Wat moet ik nu zeggen? Welke verklaring zal ik hem geven? Er is slechts één mogelijkheid. Ik moet hem precies vertellen, wat Non deze middag gezegd heeft en hoe ze het mij gezegd heeft. Dat ze Wim alleen wil om haar-zelf, zonder zich zelfs af te vragen, of ze hem gelukkig kan maken. Dat Wim voor haar is, wat een stuk speelgoed is voor een verwend kind. Iets, waar ze haar hart op zette en wat ze hebben wil, onverschillig wat het kost. Ze heeft nu eenmaal haar zinnen gesteld op den eenvoudigen, gewonen en natuurlijken jongen man, dien zij op „Tanahrawang" vond en nu moet alles er voor wijken, dat haar wenschen worden bevredigd. Dat zij vriendelijk en lief voor Wim is? Ik twijfel er niet aan. Omtooid met haar „liefde" is het voorwerp van