is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en de andere Christenen in Indië, die niet met ons in één kerkverband leven, gaarne de hand reiken. Niet allen zijn zoo — ook in onzen kring niet. De heer de Vrieze is dus meer voor mij dan een dienstchef en de bezoeken, die ik bij hem en zijn vrouw breng zijn meer dan half gedwongen en half officiëele bezoeken, verplichtingen waarvan men zich zoo vlug mogelijk, eens en voor immer, kwijt. Ik vind in de gastvrije woning op Nieuw-Gondangia werkelijk een tweede tehuis.

Met dat al begin ik erg te verlangen naar den tijd, dat Lotte „uitkomt". Ik tel maand na maand en week na week den tijd af en als ik reeds meer dan een half jaar op Java ben, zeg ik verheugd tot mij-zelf, dat het nu gaat opschieten.

Gedurende mijn verblijf op Java heeft mijn liefde voor Lotte zich verdiept en ik leer haar in dien tijd van scheiding beter kennen dan vroeger. Lotte is een van die stille vrouwen, die zich niet gemakkelijk uiten en die men daarom als koel en weinig „empfindlich" beschouwt. Maar in haar brieven geeft ze zich geheel zooals ze is: zacht en gevoelig, belangstellend in mijn werk en in mijn omgeving, zich door de vragen, die zij stelt en die ik moet beantwoorden, voorbereidend voor de taak, die haar in Indië wacht. En hoe diep en innig is haar liefde voor mij, wat maakt ze zich bezorgd voor mijn lichamelijk en geestelijk welzijn! Lotte's echt-vrouwelijke ziel gaat voor mij open als een bloem, die in de verborgenheid bloeit en wier schoonheid juist daardoor te aantrekkelijker wordt.

Het gebeurt nogal eens, dat ik aan Non van So-