is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gezien, ongeoorloofde genoegens overgeven, hoe dankbaar ben ik dan, dat ik voor daadwerkelijke zonden werd bewaard. Zij verkwisten hun geld en verwoesten hun in de tropen toch zoo kostbare gezondheid voor ij del genot.

Ik dwaas, die meen, dat alles zoo goed met mij gaat en die, hoe jong ook, als een geestelijk bourgeois-satisfait, zelfvoldaan op mijn moreele en geestelijke rijkdom blik, terwijl ik in werkelijkheid dood- en doodarm ben!

Als ik lees, wat men mij uit Holland schrijft over de droefheid die er heerscht in Wim Hoogerbeets familiekring en over het stille leed, dat Marie Helders draagt om Wims loslaten van hetgeen hij in zijn jeugd geleerd heeft, om den eigenwilligen weg, dien hij gaat en om zijn ontrouw ten opzichte van de jonge vrouw, die hij scheen lief te hebben ■ als ik dat alles lees, dan bid ik God, ook verder mijn gang en treden vast te maken, opdat ik mij niet van des Heeren paden moge keeren.

Ik huichel in dit alles niet, ik wéét, dat ik mij niet op mijzelf mag verheffen en dat het God is, die in mij het willen en het kunnen moet werken. En toch mankeert er aan mijn geestelijk leven zooveel — eigenlijk alles. Ondertusschen bouwt de Heere de school van het lijden, in welke ik moet leeren!

Van Wim hoor ik in de paar maanden na mijn verblijf in Djocja zoo goed als niets. Een enkel berichtje uit Soerabaya, een kaart uit Malang, een