is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

laten wat hij wil en met geweld of dwang zullen wij niets bereiken. Lastman vindt ten slotte de oplossing.

„Hoe laat denk je, dat de auto morgen in Soerabaya is?"

„Om een uur of negen — de chauffeurs rijden niet zoo vlug in den nacht."

„Weet je precies welken weg ze nemen?"

„Neen — ze volgen den grooten weg, maar op sommige punten snijden ze misschien een stuk af."

„Weet je waar ze benzine innemen?"

„Niet precies — maar het is zéker dat ze in Solo stoppen."

„Hoe zoo?"

De Chinees glimlacht. „Mijn zoon woont in Solo en ik heb een pakje voor hem meegegeven — dat wordt bij hem thuis bezorgd."

„Goed — dan doe je dit. Je schelt je zoon op, en vertelt hem precies hoe de vork in de steel zit. Hij moet de chauffeurs inlichten en dan moet er voor gezorgd worden, dat de auto tusschen Solo en Soerabaya zooveel pech heeft, dat deze niet vóór een uur of twee in Soerabaya aankomt."

De Chinees glimlacht begrijpend. Hij houdt wel van zoo'n kleine intrige — als zooiets althans geen geld kost.

„En mijn onkosten?" vraagt hij, „ik ben de auto en de chauffeurs langer kwijt dan gewoonlijk voor een reis naar Soerabaya."

„Geef je kosten maar op," zegt Lastman vlug, „we zullen deze maal niet tawarren1)," en als

1) tawar = afdingen.