is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bijzonders aan haar. Wat, zou ik niet kunnen zeggen. Haar kondeh 1) is precies opgemaakt als anders, haar verschijning is even aantrekkelijk, de donker-roode Japansche kimono met de breede oebi 2) staat haar even goed. En ze kijkt niets minder vriendelijk.

,,Wim." — „Non." — „Houdt eens even op met werken." -— ,,Is er wat bijzonders?" Hoe het komt weet ik niet, maar ik zie aan haar gezicht, dat er iets héél belangrijks is. 'k Zal probeeren de weinige maar zoo gewichtige dingen, die wij bespraken, hier op te teekenen, precies zooals het gesprek liep.

„Ik ga misschien weg van hier!"

„Je — gaat — weg?"

„Ik moet wel!"

„Waarom?"

„Er is kans, dat ik ga trouwen." Non zegt het kort en hard. Als een felle pijn gaat het door mijn hart. Non — trouwen! Natuurlijk, dat is toch niet vreemd. Een héél knap en héél lief Indisch meisje, dat ongetrouwd zou blijven! Ik beredeneer op dat oogenblik niet, wat het beteekenen zou voor mij, als ze wegging, Non. Ik voel alleen maar, dat mijn leven uit elkaar gerukt zou worden, als zij van „Tanahrawang" en uit mijn bestaan verdween.

„Ik ben ten huwelijk gevraagd — door een jongeren vriend van vader."

„Wanneer?"

„Op onzen laatsten reis. Hij is iemand uit den

1) kondeh = haarwrong.

2) oebi = breede kimono-band (of strik).