is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ratorium was ik zenuwachtig genoeg. Om een uur of negen kwam van Someren binnenstappen. „Zeg, kun je Hoogerbeets straks een paar uurtjes missen?" — Dat tegen den eersten chemiker. En op diens toestemmend antwoord: „Kom dan om een uur of elf bij me — er moet wat veranderd worden aan een rapport." — Dat tegen mij.

De eerste chemiker was uit z'n humeur: „de baas lijkt wel gek, om jou in al die zaakjes te halen." — Ik hield mij maar stil en ging om elf uur met lood in m'n schoenen naar het administrateurshuis. Eerst sprak de baas over zakelijke dingen en toen vroeg hij, onverwachts: „zóó en jij wilt me Non weghalen, hé"

„Da's te zeggen — weghalen — eh — ik — zij!"

„Nou ja, verontschuldig je maar niet — maar dacht je nu heusch, dat ik mijn dochter met een gewoon employé zou laten trouwen?"

Als ik zwijg en niet goed weet, wat ik zeggen moet, komt de baas mij te hulp: „maak je daarover niet ongerust," zegt hij glimlachend: „als jij van Non houdt en Non van jou, dan is er wel wat op te vinden — kerel nog-an-toe, hoe ben je er in geslaagd, die nogal veel-eischende Non d'r hoofd op hol te brengen! Hoogerbeets, denk er aan, zij is de eenige, die ik heb — probeer haar gelukkig te maken."

„Dat — dat zal ik, mijnheer!"

„Ik reken er op — maar vóór het tot een verloving of huwelijk komt moeten we jouw positie onder de loupe nemen. Je bent nu in de fabriek — hoelang al?"