is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ren medebrengt, omdat het schip op de reede blijft liggen? Het kan niet anders — Lotte's leven is in gevaar — en men is bevreesd, dat leven aan boord niet te kunnen redden. Wat, wat moet ik doen, ik die hier in Batavia zit? Eén ding slechts kan ik doen — bidden. Maar ik zink niet op de knieën, om in een uitvoerig, wèl overdacht gebed Lotte aan den Heere op te dragen. Eén zielekreet slechts ontsnapt mij: „Heere, dat niet, laat Lotte niet sterven —- redt haar — help ons."

Ik behoor niet tot degenen, die gauw hun hoofd kwijt zijn, als de moeilijkheden op hen afstormen of het leed hen wil overmeesteren. Ik zet alle gedachten aan wat kan gebeuren van mij af en overweeg wat mij te doen staat. Dan tref ik alle maatregelen. Ik schel mijn chef op en vraag onbeperkte vrijheid van handelen, zelfs voor direct vertrek naar Medan, als het moet. Dan ga ik naar het kantoor der Paketvaart-maatschappij om te informeeren, wanneer er een boot naar Deli vertrekt. Duurt nog vijf dagen, hoor ik. Maar vanavond gaat er een vrachtschip van de Rotterdamsche Lloyd naar het moederland. Ik ijl naar het agentschap van de Lloyd en bespreek provisorisch een hut. Dan haal ik een zeshonderd gulden van mijn saldo bij de Eecompto en vraag het kantoor van de „Nederland" mij direct op te schellen, als er eenig bericht van de „Johan de Witt" is. Nauwelijks ben ik thuis of dat bericht komt. De „Johan de Witt" heeft Belawan-Deli aangedaan, er is een ernstige zieke aan boord — men vraagt maatregelen te treffen om bij aankomst te Priok deze zieke direct te kunnen vervoeren. Het