is toegevoegd aan uw favorieten.

Amok...

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,,Ik denk er niet aan.''

„Heel goed — ik denk, dat ik volgende week begin aan de controle over de beide afgeloopen jaren."

Als ik volgende week terugkom zijn de twaalfhonderd gulden rustig in de fabriekskas gestort. „Goed, Dirksen," zeg ik, „die controle zullen we verder laten rusten, maar speel niet meer, vandaag of morgen snap ik je toch en als er weer wat gebeurt, ben je niet te handhaven."

Het is dikwijls zoo'n beetje rechtertje-spelen op eigen hand, wat ik doe, maar ik geloof, dat ik de belangen van mijn maatschappij èn van het personeel, dat ik moet controleeren, zoo goed mogelijk waarneem. Ik vertel dat alles, om te laten zien, dat ik nog „fit" genoeg ben, in dien tijd. Overdag werk ik hard — maar 's avonds ga ik veel uit. Als ik alléén ben en het stil wordt om mij heen, dan kan ik het in mijn woning of hotelkamer niet meer uithouden. Het kost mij dan ook telkens meer moeite om in slaap te komen. Langzamerhand wen ik er aan, een paar glazen whiskey te drinken voor ik naar bed ga — soms neem ik adeline of zelfs — veronal. Ik weet, dat een middel als veronal een „heul" is, die spoedig tot „beul" wordt. Maar ik wil niet aan het verleden denken, ik moet verjagen de onzichtbare, doch stellig aanwezige, geestesgestalten, die mij verschrikken.

Steeds later kom ik thuis uit de Soos, waar ik gedronken heb en gelachen — met mijn mond, niet met mijn hart — over schunnige, laag-bij-de-grondsche aardigheden, zooals aan een Indische drank-