is toegevoegd aan uw favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ZUSTER AMMENS

met hem de verlichting te brengen, die ik hem hierdoor brengen kan."

Zij nam, al sprekende, het pakje op, dat ik van den apotheker had meêgebracht en zeide nog een paar woorden van dank voor mijn hulp in deze zaak.

Een oogenblik later passeerde zij ons tafeltje met De Blok, die nu zwaar op haar arm leunde. Hij hield zijn zakdoek weer tegen den mond gedrukt en gaf geen enkel teeken, dat hij zich herinnerde, dat wij zooeven kennis gemaakt hadden en ik hem van dienst geweest was. Ik schreef dit toe aan zijn abnormalen geestestoestand, die, naar het mij voorkwam, nauw aan menschenschuwheid grensde.

Het paar verdween door den achteringang in het hotel.

,,Ik heb met zuster Ammens een heel interessant gesprek gehad" — zeide mijn vrouw, zoodra wij alleen waren.

„Over haar patiënt ?"

„Niet direct" ■— antwoordde Maud. „Maar toch wel indirect. Zij heeft mij het een en ander verteld over de wijze, waarop zij hier leven en wonen."

„Zij was dus nog al mededeelzaam" -— merkte ik op.

„Tot op zekere hoogte, ja!" — luidde het antwoord.

Lezers, die mijn vrouw uit vroegere boeken kennen, weten, dat zij de gave bezit zeer spoedig het vertrouwen van haar mede-menschen te winnen. Het verwonderde mij dus niet, dat dit ook thans