is toegevoegd aan uw favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BERICHTEN VAN G.G.

zij een enkele maal met een beschaafde vrouw in aanraking komen. En ik besloot dus de raad van mijn vrouw te volgen en de wandeling alleen te aanvaarden.

Wat er op die wandeling te zien was — zoowel bij dag als bij nacht! — heb ik reeds voldoende beschreven. Ik zal niet in herhalingen vallen, door opnieuw den lof te zingen van het natuurschoon, dat hier te genieten viel, maar volstaan met de mededeeling, dat ik nog vóór elf uur de woning van De Blok bereikte. Deze zag er eenzaam en verlaten uit. De luiken voor de ramen waren gesloten. Alleen die voor het uiterst linksche venster stonden open, waardoor men althans den indruk kreeg, dat het huis bewoond was.

Ik trok dus aan de bel en wachtte. Van een electrische schel was hier geen sprake: de ouderwetsche klok-bel, met 'n klepel erin, werd hier nog in eere gehouden en weerklonk hol in de benedengang, als in een onbewoond huis.

Maar zeer spoedig hoorde ik schreden naderen.

De deur werd opengedaan door zuster Ammens, die er bleek en vermoeid uit zag.

,,Ha! Is U het, meneer Hendriks!" — zei zij met een stem, waaruit eenige verlichting sprak. ,,Ik ben blij, dat U gekomen is, want anders zou ik het vandaag zeker hebben moeten wagen, den patiënt alleen te laten en U beneden in Linz, in Uw hotel, te komen lastig vallen."

„Mij Waarom, zuster?"

„Omdat meneer De Blok om zoo te zeggen elk uur naar U gevraagd heeft. Het schijnt, dat hij een