is toegevoegd aan je favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE VERRASSING

Om 'n uur of tien scheen de feestvreugde ten top gestegen. Vermoedelijk werden de tafels op zij geschoven en de toebereidselen voor het bal gemaakt. In afwachting daarvan marcheerde een heele rij paren den tuin in, met, voorop, een dikken gezelligen Duitscher, die de tonen van een krijgshaftigen marsch aan een reusachtige harmonica ontlokte.

Lachend en zingend kwam de stoet het terras op. Er zaten daar enkele menschen, die met eenige luidruchtigheid uitgenoodigd werden, zich bij de anderen aan te sluiten en straks aan het bal deel te nemen. Lang bidden lieten deze zich niet: de feestvreugde bleek aanstekelijk.

Het laatst kwamen wij, in ons tuinhuis, aan de beurt. Een afgezant, die als versiersel een enorme das uit couranten-papier droeg, kwam ons met 'n plechtig gezicht verzoeken, aan de feestelijkheden deel te nemen, en, toen hij ontdekte, dat wij buitenlanders waren, werd ons, bijwijze van hulde aan Nederland, de plaats aangeboden onmiddellijk achter den dikken harmonica-speler. Het spreekt vanzelf, dat wij op de grap ingingen, zonder ons ook maar een oogenblik te bedenken.

De man met de papieren das, die als ceremoniemeester scheen op te treden, bracht ons met den man van de harmonica in kennis. Deze bleek de in Duitschland meer voorkomende naam van Müller te voeren. Maar (misschien wel voor deze plechtige gelegenheid) had hij er „Von" voorgezet, zoodat hij zich voorstelde als Leopold von Müller. De ceremonie-meester droeg den naam van Rudi. Maar