is toegevoegd aan uw favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VACANTIE IN DE VACANTIE

onzen landgenoot en zuster Ammens de treden van het terras opkomen.

De zuster kreeg ons dadelijk in het oog en groette ons vanuit de verte, waarop zij haar metgezel op ons opmerkzaam maakte. Ook hij groette, maar op die eigenaardige manier, waaruit men dadelijk kon opmaken, dat zijn humeur weer eens te wenschen overliet.

Ik stond op en ging hun tegemoet.

„Goeienmorgen!" — zeide ik. ,,Ik ben blij, dat U weer eens 'n beetje frissche lucht komt happen aan de .boorden' van den Rijn. Ik mis echter nog ,het landvolk, spelend aan zijn vloed', maar dat komt straks wel!"

Deze vrij gezochte manier om de komenden, met een aanhaling van onzen ouden, goeden Borger, te begroeten, vond haar oorzaak in de omstandigheid, dat ik eigenlijk niet goed wist, wat ik zeggen moest.

De Blok bromde iets, maar was ten minste zoo beleefd mij de hand toe te steken.

,,U komt toch bij ons zitten?" — vroeg ik. Toen zette hij een grimmig gezicht. „U zit daar met een vreemde" — zeide hij. „Vertrouwelijk praten kunnen wij dus toch niet "

„Nu U geen verder gevolg geven wilt aan de zaak met de anonieme brieven" — zeide ik, „komt dat er toch minder op aan. Overigens kan ik LI de kennismaking met dien meneer wel aanbevelen. Hij is hier gisteren aangekomen met een stel kegelaars uit Keulen, een gezelschap, waarvan hij de ziel was. Hij woont in Hamburg en is zijn gezelschap waard, dat verzeker ik U!"