is toegevoegd aan uw favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HERR FRANZ RUDI OP BEZOEK

dende, vervolgde hij (alsof hij hier de gastheer was!): „Kom nu binnen! Mocht meneer De Blok dat wenschen, dan zullen wij later ook de zuster verzoeken, binnen te komen."

De detective had in het Duitsch gesproken. Ik herinner eraan dat hij Nederlandsch wèl verstond, maar niet sprak. En voor Engelsch achtte hij den tijd vermoedelijk nog niet gekomen.

„Wat beteekent dit alles, meneer Hendriks?" — vroeg De Blok opgewonden. „Moet ik aannemen, dat ook U "

Ik was thans binnen gekomen en G.G. had de deur gesloten en den sleutel in het slot omgedraaid.

Toen zag ik, dat De Blok plotseling doodsbleek werd.

De verklaring daarvan viel mij onmiddellijk in: blijkbaar was het den man ingevallen, dat er — zooals zoovaak in de anonieme brieven gedreigd was — nu „toegeslagen" zou worden. Hij zag ons, in zijn angst voor „den vijand" aan. Onder dien indruk verkeerende, tastte hij in den zak en

„Laat uw revolver gerust op haar plaats" — klonk de rustige stem van G.G. „Wij zijn hier gekomen om U te helpen en niet om U in moeilijkheden te brengen. Dat zult U begrijpen, wanneer ik U zeg, dat mijn naam Geoffrey Gill is."

De Blok deed een stap achteruit en staarde mijn vriend met groote oogen aan.

„Daareven heb ik de deur van de kamer gesloten" — vervolgde deze, „omdat ik vermijden wil, dat wij, in wat wij U te zeggen hebben, door zuster