is toegevoegd aan uw favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DAS MILITAR

onder-officier „zou , in haar geboorte gesmoord, doordat de heer des huizes verscheen. Hij was van zijn ontsteltenis bekomen, waarschijnlijk omdat hij begreep, dat Duitsche soldaten niet zouden „toeslaan in den zin, dien hij vreesde.

„Wat is hier te doen ?" — vroeg hij.

„U is de eigenaar van dit huis 1"

„De bewoner althans."

„Verleent li nog aan anderen onderdak ?"

„Ik heb een huishoudster."

„En deze heeren dan ?"

„Zij zijn mij vanavond een bezoek komen brengen.

„Dan is het mijn plicht, U te waarschuwen. Late bezoekers zijn hier vandaag niet te vertrouwen." „Deze beide heeren ken ik."

„Hoe lang ?"

,. De.B!°^ was nu genoodzaakt te verklaren, dat ij mij sinds eenige dagen en G.G. nog veel korter kende.

„Ha ha!" — zeide de onder-officier op schellen toon. „Dus fonkelnieuwe kennissen!"

Daarop wendde hij zich tot G.G. en mij. „Het spijt mij, dat ik de heeren als mijn gevangenen moet beschouwen" — zeide hij.

Voorwaar! De eene verbazing volgde op de andere

Mijn vriend scheen zich kostelijk te amuseeren. „U hebt nog niet eens naar onze namen qevraagd — zei hij. s

„De omstandigheden, waaronder ik U heb aangetroffen - antwoordde hij, „geven mij aanleiding