is toegevoegd aan uw favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

FRITZ HEISTER

oogen en ooren wijd open te zetten.

Het was niet meer dan verklaarbaar, dat de jongen zijn zoogenaamden vader had leeren haten. Aanvankelijk had hij hem als de dood gevreesd, zóó zelfs, dat hij het niet waagde aan iemand te vertellen, dat hij Harwig's zoon niet was. Er waren in het Ahr-dal genoeg menschen, die dit wisten; maar van daaruit kwam men betrekkelijk zelden hier naar boven op het plateau. En trouwens, de zaak was niet van zooveel belang, dat men de behoefte voelen zou, zich ermêe te bemoeien. Waaróm Peter er eigenlijk zoo op gesteld was, den kleinen Fritz voor zijn zoon te doen doorgaan, is ons nooit recht duidelijk geweest.

Toen de jongen echter wat ouder werd, ontwaakte — nevens de vrees voor zijn ,,vader" —een doodelijke haat jegens dezen. Het was bepaald ontstellend, op welke wijze hij tegenover ons uiting aan dien haat gaf. Zijn geheele gezicht veranderde dan van uitdrukking: het had niets jongensachtigs meer en de blik van de oogen, die — trots alles ■— nog al vroolijk de wereld in blikten, werd dan scherp en doordringend, bijna angstaanjagend. Ik zwijg nu nog over de wijze, waarop hij over zijn „vader" sprak en die niets kinderlijks meer had, maar bitter-boos en vol sarcasme zijn kon, in een mate als ik bij een zoo jong kind (hij was nog geen 14 jaar en klein van stuk) nooit heb aangetroffen.

Over de oude vrouw, die zijn oud-tante heette te zijn, sprak hij niet veel, maar wat hij van haar zeide, getuigde eveneens van weinig eerbied en genegenheid.