is toegevoegd aan uw favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE LAATSTE ANONIEME BRIEF

spier. De mededeeling was kort, want met één oogopslag had hij er kennis van genomen.

„Het is maar gelukkig, meneer De Blok," — zeide hij, „dat dit fraaie epistel niet verscheurd is. Het bevat een nieuwtje, dat U pleizier zal doen!

Hij legde het daarop op de tafel, onder de lamp.

De Blok, de zuster en ik stonden zóódanig, dat wij van den inhoud gelijktijdig kennis konden nemen. Fritz zat weer in zijn oude hoekje en toonde geen belangstelling meer in wat er voorviel.

Het briefje was geschreven in dezelfde, karakterlooze, dunne drukletters (hoofdletters), die ik van de vorige anonieme mededeelingen kende.

Het luidde aldus:

„De Blok. — Dit is onze laatste brief. Van toeslaan wordt afgezien.'

Deze droge mededeeling, hoewel ernstig genoeg, scheen mij toch ook een humoristischen kant te hebben. Dat oer-droge: „Van toeslaan wordt afgezien", na al de voorafgaande, herhaalde bedreigingen, werkte — eigenlijk kon ik mijzelven niet verklaren, waaróm -—• eenigszins op mijn lachspie-

ren. A

Maar de uitwerking op De Blok en zuster Am-

mens was een geheel andere.

De Blok, die aan de tafel zat, was opgesprongen, maar stond daarna roerloos, alsof hij het vermogen om zich te bewegen, verloren had.

Zonder het op te nemen, staarde hij onafgebroken op het stuk papier, dat op de tafel lag.

„Onbegrijpelijk — onbegrijpelijk" — fluisterde hij telkens. En toen, zich plotseling met een ruk tot