is toegevoegd aan uw favorieten.

Anoniem

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BESCHULDIGINGEN

gekomen en dat gevoelden wij allen.

Het bleef zeer lang stil, nadat hij gesproken had.

Het harde, dat zooeven nog uit de stem van zuster Ammens geklonken en uit haar oogen gestraald had, verdween langzamerhand. Zij geleek nu weer meer op de vrouw, die G.G. en ik zooeven, als een goede fee, aan het bed van den gewonden Hauptmann hadden zien zitten.

De Blok had de oogen neêrgeslagen. Hij speelde — quasi-onverschillig — met een aschbakje, dat vóór hem op de tafel stond. Maar hij ademde met moeite, alsof er een zware last op zijn borst lag. Het baatte hem niet, of hij zich den schijn van onverschilligheid gaf.

Wat mijzelven betreft, ik begreep, dat ik — zooals vroeger zoo vaak — een van die „experimenten" van G.G. meêmaakte waarin hij de eeuwige waarheid getrouw zou blijven, dat boven het strenge, onverbiddelijke Recht, de Gerechtigheid van het Medelijden en de Liefde gaat.

HOOFDSTUK XXV.

Beschuldigingen.

Met een werkelijk verbluffende openhartigheid en een niet minder verbluffende zekerheid richtte nu de detective een vraag tot zuster Ammens, die gelijktijdig de rechtstreeksche beschuldiging inhield, die ik in de laatste uren in mijn binnenste reeds herhaaldelijk -— maar weifelend — had uitgesproken.