is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wonen. Zij neemt iets mee, de droom van menschen die den stroom in den avond naderen en naar de verten zien. De Maas kon haar kwaad doen, als ze haar water verbreedde van dijk tot dijk, als de winterstorm het door den dijk heensloeg. Achter de geteisterde dijken sijpelde het water uit honderdduizend bronnen. In den nacht als de dijk brak dan verschoof er iets in de lucht, de huizen trilden van een aardbeving, het donderde in den hemel, het water steeg dreunend over de wegen tot één wijde zee, die was niet te overzien. De wereld lag blank verdronken. De knotwilgen staken hun armoedige vuist schuin boven het water uit. Het water, daken dreven er op, huisraad en verdronken vee, de menschen roeiden naar hun huizen en klommen door het raam in de hooggelegen opkamer, waar zij jammerden over de barre wintersche ramp.

Maar als na de Maartsche winden de warme lente komt, nam de Maas haren overvloed weer in hare boorden terug. Zij versmalde in hare lage bedding, in hare liefelijke vallei. Zij kreeg het beeld van hare zomersche vriendeüjkheid in de uitgestrekte vette diepgroene uiterwaarden, waarin de wilgen in hun lichte loover schoon geteekend staan en bewegen in den wind, in de wilde ruigten der grienden. De koeien graasden in de waarden en werden er vet. En in Juli kwamen de boeren het goed, kostelijke hooi met geweldige karrevrachten langs de rivier weghalen.

Alles wat ik u vertellen ga is in dit dorp geschied.