is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geslepen glas, een schaal, een bekken, hij hief het en dronk het heerlijke, geurige, versterkende vocht, vervolgens stak hij een sigaar op. Hij lag kalm te rooken gedurende de geheele operatie. Hij keek aandachtig toe. Ze hadden doeken over hem uitgespreid, om hun handen voor hem te verbergen. Een man, goed, ze ontzagen hem niet. Hij kwam half overeind om over de doeken heen te kijken. Hij hoorde zijn vrouw, die stond buiten de kamer tegen de deurpost te schreien, dat ging hem aan zijn hart. Maar hij lette op die bezige handen en die instrumenten. Zoo'n snede door de huid met de subtiele vlijmende fijnheid van een mes, dat gaat zóó zacht. Er steekt iets naar binnen toe van een schrijnend zeer, warm als een vlam, nadien, als zij aan het abces bezig zijn, dan gaat dokter van Taeke kringetjes liggen blazen, omdat al die etteropeenhooping zoo onaesthetisch is, hij wil dat niet zien. Wat houdt hij zich goed, zijn arm valt nu langs zijn lichaam weg. Hij trekt blauw weg in het gezicht. Daar komen ze weer met de chloroformkap, misschien is het een weldaad. Maar hij bedwingt zich. Hij kreunt niet. De adem komt luid door zijn neusgaten. De rossige hand grijpt de gevallen sigaar, hij probeert weer te rooken. Zijn sigaar schijnt uitgegaan te zijn. Hij vraagt om een lucifer. Maar de chirurgen staan daar in het rein wit met hunne handschoenen, zij antwoorden niet op zijn vraag om een lucifer. Dan gaat hij voor geweld aan

Dorp aan de rivier

7