is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als ze van te voren geweten hadden dat die als vervanger zou komen, dan zouden ze naar dokter van Taeke gegaan zijn, om hen een anderen vervanger te geven. Misschien had dokter van Taeke dezen dokter de Pater ook maar genomen, omdat het zoo uitkwam en er moeilijk eenen anderen te krijgen was. Want die dokter de Pater, hoe was die. Die lag languit, de beenen wijd open, achterover in zijn tilbury en reed zoo over de dijken. Dat was een rit, om te laten zien, hoezeer hij de boeren verachtte.

— Laat ze maar verrekken en kapot gaan, zei hij.

Dat was geen taal voor een dokter, die toch de

menschen beter moest maken, en erger was, dat hij in zekeren zin ook naar die ruwe uitdrukking handelde. Hij kreeg de menschen op zijn spreekuur en behandelde hen. Maar als zij buiten het spreekuur kwamen bellen, dat hij hier of daar komen moest, dan had hij niet veel zin.

— Waarvoor is het? vroeg hij.

Dan konden ze een ziekte noemen, onverschillig welke, hij had in de apotheek onmiddellijk een onfeilbaar fleschje klaar en schreef op het opgeplakt etiketje: driemaal daags een eetlepel. En omdat hij dat aardig vond, schreef hij er met dikken inkt nog bij: vóór gebruik goed schudden. Psychologie is de halve geneeskunde, zei hij, de menschen hier zijn niet gelukkig, als ze geen fleschje van den dokter