is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

-rouw en die van het kind en den leeftijd van het dnd.

Nardje de Wit gaf alles op, naar den eisch. Bij de loodsoorzaak wachtte dokter de Pater even. Toen lam hij een groot ingebonden boek, bladerde erin :n zocht. Hij zat vervolgens na te denken. Toen ruide hij de doodsoorzaak in.

— Gaat ge 't aangeven op het gemeentehuis?

— Ja, daar ga ik van hier af naar toe.

— Kijk, dan neemt ge dit briefje mee. Ge schijnt iet u nog al niet zoo erg aan te trekken.

— Nee, zei Nardje de Wit, en hij nam het droevige jriefje, vouwde het zorgvuldig, nam zijn porte'euille, legde het gevouwen briefje er netjes in, en ;tak de portefeuille langzaam in zijn binnenzak, nee, iex hij, ik trek het me voor mijn eigen niet zoo erg lan, als voor jou.

— Voor mij?

— Ja voor jou, zegt Nardje, want nu zal ik u zeggen, mijn kiendje is niet dood en het is ook heelemaal niet ziek geweest. Maar wat kunnen wij eraan doen als wij eenen dokter hebben, die niet bij de zieken wil kommen? Klagen helpt niet. Ze vragen bewijzen. Met zoo'n geteekende verklaring van overlijden van een kiendje dat springlevend is, kijk, als ik die afgeef, dan heb ik zoo'n klein bewijske, waar gij niet zonder straf vanaf zult kommen, mijnheer den dokter!