is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gevoelige vingertoppen in de maagstreek, duwt daar met de volle hand en zoekt opnieuw met de vingertoppen. Dan zegt hij halfluid in zichzelf:

— Juist, ik voel de tumor zitten.

Hij houdt nu met zijn onderzoek op en zegt tot Janus de Mert:

— Kleed u nu maar weer aan.

Janus de Mert staat recht en maakt voor een oogenblik zijn broek vast, dat ze niet omlaag valt. Dan, met zijn zwaaiende, geheven armen, schiet hij in zijn hemd en boezeroen.

Nu vraagt de dokter een bakje water. Janus de Mert gaat het voor hem pompen, dokter van Taeke doet uit een tube daar iets in, een pastille, het water wordt zoo blauw als de hemel, de dokter wascht zorgvuldig zijn handen, dat doet hij een beetje opzettelijk, om te laten zien, hoe hij zich reinigt na het bloote lichaam van Janus de Mert te hebben aangeraakt. Nadien neemt de dokter uit zijn tasch zijn aanteekeningenboek. Hij legt het open op de tafel, in gebukte houding staande gaat hij iets opschrijven. Natuurlijk, nu moet Janus de Mert de vraag stellen, waarop hij zijn vonnis hooren zal. Janus de Mert doet die vraag met een bleek en zenuwachtig lachje:

— Wat mankeer ik, mijnheer den dokter?

— Kom dezer dagen op mijn spreekuur, ik zal u nog een keer onderzoeken met de maagslang. Maar