is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

er is voor mij nu al geen twijfel meer aan. Gij lijdt aan de carcinoma ventriculi.

Janus de Mert voelt het water in zijnen mond komen, zijn hart bonst, maar hij probeert nog een grapje te maken.

— Dat kan ik niet nazeggen, zegt hij.

Dokter van Taeke schrijft nu weer, hij houdt zijn oogen neergeslagen en half dicht geknepen in zijn gebogen gezicht.

— Kijk, zegt hij nu zoo'n beetje kalm kwaadaardig onder het schrijven door, ik noteer nu mijn eerste visite bij u en reken drie gulden met inbegrip van het onderzoek. Ge zult me dikwijls hier zien. Maar als de duizend gulden vol zijn ....

— Ge zalt me toch wel eerder beter hebben!

— Duizend gulden wil ik uit uw erfenis hebben.

— Mijn erfenis?

— Ja. Als de duizend gulden vol zijn, dan zijt ge dood.

De dokter komt overeind. Hij kijkt Janus de Mert aan, hij heeft van die toornige fronsjes in het voorhoofd. Afgebeten en met een kort knikje van het hoofd zegt hij snel:

— Onthoud goed wat ik u zeg!

Dan pakt de dokter zijn tasch en zegt tegen Willem:

— Kom, Willem, we gaan.

Willem heeft zwijgend staan kijken. Hij wrijft nu met de muis van de rechterhand langs zijn hangsnor,