is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met de rivier. Hij gaat gebukt onder zijn zonde, maar hij heeft zijnen paternoster in de hand genomen en uit de diepten roept hij een heilige aan. Hij heeft erover nagedacht, tot welken heilige hij bidden zal.

— Ik zal bidden tot den heiligen Christophorus, denkt Brammetje, die is ook in zekeren zin om wille van een kiendje in den storm over een rivier gegaan, en hij is door God behouden.

Heilige Christophorus, deemoedige athleet, dokter Tjerk van Taeke zal misschien niet aan u gelooven, wie van ons menschen zal harten en nieren doorgronden, misschien leeft van uw wezen het beeld in zijn hart in uwe legende, en hij zal den reus, die om wille van een kind de gevaren van een rivier trotseert, bewonderen en er veel van houden. Bidt Brammetje Peccator zoo? Misschien is er wel een onder de nonnekes, die zoo bidt. Misschien zijn er ook wel gedachten aan Christophorus in het hart van den man, die nu voorover, een tasch tegen de heup, de riem over den schouder, met breede passen terugkeert over de rivier, in de blijdschap, dat zijn voeten de elementen dwingen, dat hij een vrouw in het leven behield. Het ijs kan zinken, kan bewegen onder zijn voeten, een nieuwe vloer rijst, strekt zich, de storm vergaart met honderd handen in het water deze wankele onstandvastige vloer voor zijn voeten. Zoo zagen ze hem komen. De nonnekes hadden mis-