is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een kring heel dicht bij de kist staan. Zij stonden pal stil toe te zien. Ze zagen vaders handen, bezig met een sleuteltje, toen zagen zij hoe die handen het eiken deksel namen en tilden. Vervolgens ging een tweede inwendige deksel open, nu zagen zij hun doode moeder. Zij bewogen niet. Zij keken allen recht naar het moederlijke gelaat. Zij bleven ernstig kijken, hun moeder lachte hen allen met hare gesloten oogen toe. De jongens werden verlegen van de stilte, van elkanders diepe zwijgen en van de roerloosheid van hunne moeder, die nu in dezen staat zoo te midden van hen allen was. Toen zei de vader:

— Kijk nu heel goed.

Hij nam een sleuteltje uit zijn zak. Hij wachtte, totdat de jongens nog even gekeken hadden. Hij boog zich. Hij deed voorzichtig het deksel van de looden kist dicht. Toen werd het deksel van de eiken kist dichtgedaan. De vader sloot voorzichtig de kist en stak het sleuteltje in den zak. Hij zei:

— Gij hebt nu het poppetje gezien, het kastje is dicht. Vergeet niet, hoe zij was. Gij ziet haar nimmer weer.

Er drupten tranen in zijn baard vanwege haar en vanwege zijne jongens. Zij moeten nu maar weggaan, God weet, wat deze man te bevechten heeft in zijn keel, in zijn hart en in zijn ziel. Hij zegt met een ingekeerde, fluisterende stem zacht en heel hoog: