is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dezen verdachte sluipen met een geweer in zijn handen, maar zijn hondje waarschuwde hem, toen zette hij het op een loopen. Hij üep in een café binnen, daar hebben we hem te pakken gekregen.

— Had hij zich daar verstopt?

— Ja, zei de wachtmeester, en hij mompelde daar nog iets achter aan, de kantonrechter verstond dat niet goed en vroeg:

— Waar zegt u, dat hij zich verstopt had?

De wachtmeester mompelde het opnieuw.

— Een rare plaats, zei de kantonrechter.

De griffier naast den kantonrechter heeft zoo'n prachtige glanzende kale kop, hier en daar staat nog een donsje, dat is in het licht te zien. De griffier kijkt eens op, heft de armen, om de wijde mouwen van zijn toga te doen terug vallen, en maakt zijn belangrijke en gewichtige aanteekeningen, hij doet zelfs een vraag, omdat hij iets niet verstaan heeft, hij spreekt met een zeer hooge stem.

De zaak gaat vlot genoeg in hare behandeling, tegen Cis den Doove wordt een flinke geldboete geëischt en verbeurdverklaring van zijn geweer. En de kantonrechter, deze heer met zijn verzorgd uiterlijk, zijn grijze krullen, zijn pince-nez en zijn schoon, donkere stem, hij roept Cis den Doove.

— Gij hebt gehoord, welke straf mijnheer naast mij vraagt. Daar voor je, op de grond, ligt je geweer. Herken je dat?