is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leeft in den zwaren angst, dat hij dadelijk met het gezicht naar alle menschen toe om zal moeten draaien. Misschien heeft de wachtmeester wel spijt, aan de zaak te zijn begonnen en zijn procesverbaal te hebben gemaakt. Daarom zegt hij tegen den kantonrechter:

— In elk geval heb ik geen spijt mijn plicht te hebben gedaan, ik zou me meer schamen als ik mijn plicht verzuimd had.

— Ja, zegt de kantonrechter, maar dat trappen hoorde er niet bij. U hadt zich moeten beheerschen.

— Dat geef ik u in zoo'n geval te doen.

— Houd uw mond nu maar. Deurwaarder, de volgende zaak.

Cis den Doove salueerde voor het afscheid en kreeg een knikje van den kantonrechter terug.

Cis den Doove, dat was geweldig, hij was nu de held, in café Moira werd op zijn gezondheid gedronken, en voor Cis zijn geldboete werd gecollecteerd, Cis hoefde dat waarachtig zelf niet te betalen, er zou ook nog wel wat over blijven voor een nieuw geweer.

Hoe ging het verder. De winden en de buien van den winter, de bloesems van de lente. De zomers, waarin de hoog geladen hooiwagens uit de uiterwaarden rijden en uit de polders komen. De diepe ernst van den herfst en het water in de Maas waar-