is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en klepte in de maat waarin zij liepen met hare eikenhouten klep:

Klep, klep, klep, de school gaat aan,

Wil nu in de rij gaan staan.

En wij loopen in de pas,

Zoo gaan wij dan naar de klas.

Klep, klep, klep, de school gaat aan.

Dit was zoo kinderlijk, zoo wit, zoo pril, het geurde van kinderen. En de klein zingende stemmetjes waren over den dijk zoo ijl en zoo rein, het golfde uit over de stille Maas, die blauw was van den hemel. De kinderen kwamen onder den eereboog door voor het versierde huis, daar was de jubilaris met zijne zonen buiten getreden. Toen blies zuster Marie Danielle op haar stemfluitje en de kinderen zongen een schoon tweestemmig lied, de zusters hadden daar den tekst van gemaakt. In dat lied stond alles in, van den dokter, van de dankbare patiënten en van mevrouw van den dokter, en van de armen en van de kinderen en van de zusters. Nou moest ge dien grooten, rooden man zien, die overschaduwde oogen, daar rolden de tranen uit. Die zingende kinderen, er was er niet éénbij,datnietlangszijnehandeninhet leven was gekomen, nu stond dokter van Taeke daar te schreien, omdat dit zoo teeder was om te zien en om te hooren. Dokter van Taeke zei tot de kinderen: — God zegene u.