is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoogvereerde, diep beminde jubilaris! Dokter van Taeke, temidden zijner kinderen, hoorde zijn lof. Toegewijd gemeentearts, kundig dokter, bekwaam geneesheer, voortreffelijk verloskundige, dag en nacht klaar voor zijn patiënten, nimmer iets te veel, ambtsperiode die met gulden letters in de annalen der gemeente zou worden opgeteekend, lof en dank, en, mocht de tijd van rust aanbreken, wat wellicht spoedig het geval zou kunnen zijn na een vijfentwintig jarige ambtsvervulling, die zooveel lichamelijke en geestelijke krachten van u, hoogstbekwame jubilaris heeft gevergd, dat dan die rust, zoo welverdiend, een ongestoord dolce far niente moge zijn tot in lengte van jaren. En als stoffelijk blijk van hulde en dankbaarheid — de burgemeester greep in den binnenzak van zijn jacquet — als stoffelijk blijk van hulde en dankbaarheid had de burgemeester het voorrecht namens de gemeente een enveloppe met inhoud aan te bieden, waaraan de hoogvereerde jubilaris wel een bestemming zou weten te geven, die voor hem de meeste voldoening zou inhouden. Ik heb gezegd. Leve de jubilaris. Leve onze dokter. Hiep-hiep-hiep! Höèra! Hiep-hiep-hiep-höèra! Hiep-hiep-hiep, höèra!

Dat hoerageroep van allen na die korte stijgende snelle hiep-hiep-hieps van den burgemeester, dat klonk dreunend in de vol kamer en stierf in een paar