is toegevoegd aan uw favorieten.

Dorp aan de rivier

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

entwintig jaren met geest en handen had vervuld, te ontslaan. Er stond een motto boven zijn brief:

Un roi pour ses sujets est un Dieu qu'on révère.

Pour Hercule et pour moi, c'est un homme ordinaire. Un vain peuple en tumulte a demandé ma tête II souffre, il est injuste, il faut lui pardonner ....

Voltaire, stond daaronder. O, vergeven, daar had hij zeker zich zelf in overwonnen, nu overwon hij er dit klein gezelschap mee, dat zijn ambtelijk lot in handen had. De burgemeester las dien brief voor.

— Me dunkt, zei de burgemeester, dat dit een uitstekende oplossing is uit de moeilijkheid, waarin het prestige van den raad was geraakt. Ik mag niet nalaten bij deze gelegenheid de woorden, die ik tot onzen jubileerenden gemeentearts heb gesproken, tegenover den scheidenden gemeentearts nog eens te benadrukken, al kan ik niet nalaten, daaraan toe te voegen, dat onze herinnering aan den scheidenden functionaris niet onverdeeld aangenaam zal zijn door zijn, om het zacht te zeggen, zeer zonderling gedrag bij zijn huldiging. Was töèn de aanhaling van Voltaire onsmakelijk, deze van nu is het zeker niet minder. Men moet geen geringe verbeelding van zichzelf hebben om te zeggen: voor menschen als Hercules en ik is de koning maar een gewoon man. En wat den aangehaalden schrijver als zoodanig be-