is toegevoegd aan uw favorieten.

Moeder ik sterf

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dwijnen uit eigen beweging.

In ieder geval teekende ook Monsen de keukenvoorraad op, en liet deze naar de keuken sjouwen. Hierbij toonde de boy 'n flauwe neiging tot verontwaardiging. Lag de keuken niet minstens 'n tien meter van 't huis af, en stond zij niet bloot voor de handen van allerlei dieven? Mocht hij aansprakelijk gesteld worden voor die dieven?

Monsen's mede-blanke-bewoner in de nederzetting, Frank, zijn ondergeschikte, kwam hem opzoeken en tegelijkertijd rondneuzen, 't Was een lange, blonde jonge kerel, knokig, en met kolenschoppen van handen. Hij was nog geen vijf minuten binnen, of hij had alle kasten opengemaakt, de boel nageneusd, en zijn opmerkingen gemaakt over nut of onnut. Ieder, die een verlof naar Europa achter den rug heeft, heeft gelijk. En hoe meer verloven ze achter den rug hebben, hoe meer gelijk ze krijgen. Frank zelf had tweemaal een Europeesch verlof achter den rug. Twee jaar had hij den sector alleen bestuurd, nu zou het werk tusschen beiden verdeeld worden.

Na nog geen kwartier kende Monsen Frank's bestuurmethode. Hij liet zijn hand zien. Hij kon een neger een muilpeer geven, dat ie omviel als een lat.

Dat was noodig, — beweerde hij onverschillig. Er waren twee dingen onmisbaar om 't respect erin te houden: 'n witte tropenhelm en 'n hand, die een muilpeer geven kon. Hij lag lui achterover in een van Monsen's houten fau-