is toegevoegd aan uw favorieten.

Moeder ik sterf

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XI

Monsen bleef alleen op den post. Hij kwam, en Frank trok de steppen in. Na maandenlange eenzaamheid, en reizend, nieuwe eenzaamheid. Door afzondering en eenzaamheid van enkelingen beheerscht 't blanke ras de donker gekleurde werelddeelen.

Nu en dan kwam een afleiding; zoo iets als een brief van Mukaka, de neger, die met 't innen van de belastingen hielp:

Monseinjeule Zijne Majesteit,

Sire, Zijne hoogeerwaardigste Excellentie van Zijne Koninklijke Hoogheid, Weledelachtbare Heer Koning de Bestuurder van de sector, ik kom u vragen plaatjes voor de belastingen der inboorlingen. Dankbare eerbetuigingen.

Uw dienaar van zijne Monseinjeule Zijne Majesteit

Mukaka!

Dat was de afleiding voor 'n minuut; om even te glimlachen, en opnieuw alleen te zijn.

Er woonden meerdere blanken in den sector. Twee, buiten Frank, in den post zelf; doch die zwierven meestal rond in 't binnenland. De anderen woonden verder weg, doch hij bezocht ze zelden.

Op een uitstapje was hij bij een van hen aangeland. De dragers waren nog niet aangekomen, en hij was hongerig.

Moeder ik sterf. 8