is toegevoegd aan uw favorieten.

Kasteel in Karinthië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

biljarttafels ziet rondhangen. Hoewel ze zich, om in het donker met gezien te worden, zwart als duivels hadden gemaakt zagen ze er weinig angstaanjagend uit. Doodelijk verschrikt keken ze den bezitter van het domein aan, die in dit oogenblik besefte dat zij geen postuur voor hem waren geweest. Ze zeiden uit Klagenfurt te zijn; de armoede sprak hun uit de oogen; ze hadden hun huid geriskeerd om een extraatje te verdienen. Het hert lag nog te zieltogen; het was door onkundige hand neergeschoten en daarna hadden zijn beide moordenaars het nog - om het roepen te smoren - een aantal willekeurige steekwonden in kop en hals toegebracht. Georg trad toe en loste het genadeschot; hij voelde weerzin voor zichzelf terwille van dit beulswerk en terwille van de vijf nachten, die hij op den loer had gelegen om een paar hongerige jongens te betrappen, die zich van zijn overvloed hadden willen spijzigen. Wat was dit voor een doffe bezetenheid in hem geweest?

Hij gaf Franzl, die zijn orders wachtte, een wenk om de beiden maar te laten gaan. Verwonderd, teleurgesteld schikte Franzl zich. „Meneer de baron wil voor dezen eenen keer nog genade voor recht laten geldenI Maar jullie zijn nou gewaarschuwd!" zei hij barsch, om althans het moreele effect van deze betrapping noe eenigszins te^ redden. De beide stroopers maakten zich uit de voeten: nu zij er zoo onbegrijpelijk goed afkwamen, konden zij nauwelijks hun spijt verkroppen, dat het hun niet bovendien vergund was hun geweer en den prachtigen bok mee te nemen.

Hannerl en Trudi werkten nu weer den ganschen dag op het kasteel, en daar er opnieuw zooveel te doen viel, kregen zij, gelijk den eersten keer, enkele dagen lang hulp van de boerderij. Hannerl had bij dit schoonmaakwerk onwillekeurig de leiding op zich genomen: zij was ouder dan Trudi, en de andere meiden erkenden stilzwijgend haar gezag.

Josef moest het in zijn hart wel als een verblijdende wending der dingen beschouwen, dat Hannerl hem de leiding uit handen had genomen: hij kon er nu mee volstaan een soort zwijgend oppertoezicht uit te oefenen, dat door de meiden weliswaar niet au sérieux werd genomen, maar dat den baron den indruk moest geven van een tot in de perfectie doorgevoerde tucht. Alles marcheerde immers! Josef was spoedig reeds zoover, zelf te gaan gelooven, dat zijn organisatorisch genie dit bereikt had; helaas haalde Trudi hem weer uit dien droom; zij was de eenige, die Hannerl s tirannie niet verdroeg. Daar ze zich met Josef in het