is toegevoegd aan uw favorieten.

Kasteel in Karinthië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze Anna Krone niet gunde, maar vooral omdat hij sedert eenige dagen weer van oprechte eerbied en genegenheid voor zijn meester vervuld was.

Hij was er nu namelijk toch in geslaagd om Trudi weer op het kasteel aangesteld te krijgen. Hij had er haar tijdens Georg's afwezigheid binnengesmokkeld, vertrouwend, dat zijn meester bij zijn terugkeer wel andere dingen aan het hoofd zou hebben dan de zorg over de vraag, wie nu eigenlijk zijn kamers stofte. Toen Georg hem echter toch bij zich had geroepen om hem over de quaestie te interpelleeren, was Josefvan zenuwachtigheid blijven steken in zijn uitvluchten, en de majoor had gezegd: „Schei nu maar uit met liegen. Ik maak uit het een en ander op, dat zij hier graag weer wil werken, en dat ook jouw belang ermee gemoeid is. Ik geef jullie met je tweeën nog een kans. Den eersten keer, dat er ook maar iets gebeurt wat mij niet bevalt, gaat niet alleen zij de laan uit, maar ook jij. Hebben wij elkaar goed begrepen?"

Josef had dankbaar geknikt. Bij deze strenge toespraak, die echter zoo verzoet werd door de gunst welke zij tegelijkertijd inhield, was zijn hart van vreugde sneller begonnen te kloppen. Doordat hij tegenover Trudi het dreigement verzweeg en haar slechts met het bericht over de gunst verblijdde, herwon hij haar vertrouwen in zijn verstandig inzicht; zij gevoelde opnieuw ontzag voor hem, en zoo was alles weer als in den eersten tijd, dat zij elkaar leerden kennen en beminnen. Zij kon tegenover de andere meiden weer trotsch op haar Josef zijn, die bij den baron iets wist door te zetten wanneer hij dat wou. En om in de oogen van haar meester zoowel als in die van haar verloofde niet minder dan Hannerl te zijn, pakte zij met eerzuchtigen ijver aan.

Zij trachtte ook Anna Krone te bewijzen, dat Josef en zij samen een nieuw leven begonnen waren. Maar Anna liet zich niet gemakkelijk overtuigen: zij kon zoo nog maar niet vergeten wat er gebeurd was. Toen haar aanvankelijke achterdocht tenslotte wel moest zwichten voor Trudi's volgehouden plichtsbetrachting, geraakte zij met zichzelf in een zwaren tweestrijd. Haar rechtvaardigheidsgevoel drong er bij haar op aan, dat zij ongelijk moest bekennen en haar onheusche houding jegens Trudi opgeven. Maar van den anderen kant kon zij het ook weer niet helpen, dat haar hart nog altijd trouw aan Hannerl bleef. Hannerl was haar vriendin geweest, en als die te weten kwam wie hier nu weer bij haar in de keuken zat... 1 O, Hannerl wist het natuurlij k al, en dat was de reden waarom Anna Krone niet meer naar de markt te Klagenfurt durfde gaan.