is toegevoegd aan uw favorieten.

Kasteel in Karinthië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dezen Kerstmis werd Rudi vier jaar; samen met Bismarck bewoog hij zich thans reeds op eigen houtje door het gansche kasteel, en ontdekte op zijn wijze de wereld.

Hij ontdekte, dat Anna Krone de machtigste in huis was, behalve dan misschien vader (deze beide potenties kwamen nooit met elkaar in botsing). Vast stond wel, dat Anna de baas over Krone was, die op zijn beurt weer alles over de paarden te zeggen had. Anna was ook de baas over mama, die bij haar kwa.m hooren wat er gegeten mocht worden. Anna stopte hem heimelijk suikerklontjes toe en gaf hem erwten en boonen om mee te spelen.

Trudi zei altijd maar, dat ze het zoo druk had en dat hij zichzelf maar moest zien bezig te houden, maar Josef was steeds gemakkelijk over te halen om een goocheltoer voor hem te vertoonen. Want goochelen was Josef's specialiteit. Hij stak een zakdoek in zijn broekspijp en liet hem dan door Rudi boven uit zijn jaskraag weer te voorschijn trekken, of hij sneed zich zoo maar een pink af, zonder dat het bloedde. Op een keer zei hij: „Nou snuif ik in!" en pam! kwam het achter bij zijn broek er weer uit; Trudi, die daar ook niet op voorbereid was geweest, dacht, dat ze er in blijven zou, zoo moest ze lachen. Maar van dezen goocheltoer mocht Rudi niets aan mama of papa vertellen, anders zou Josef nooit meer iets vertoonen.

Rudi keek hen beiden verbijsterd aan; toen haalde hij zijn neus op om te toonen, dat hij het vies vond, en keerde hun den rug toe.

Aan de hand van Krone liet hij zich mee naar den stal nemen en op Claudius, zijn paard, tillen; Krone leidde het aan het bit voorzichtig rond, terwijl Rudi het van daarboven aanvuurde om toch alsjeblieft te gaan galoppeeren en steigeren.

Georg bracht uit Klagenfurt looden soldaatjes voor zijn zoon mee, en Krone timmerde er in zijn vrije uren een prachtig kasteel bij, dat hij, na het ook nog met veel liefde beschilderd te hebben, den kleinen Rudi op zijn vijfden verjaardag present deed. Als een heerlijke verrassing stond het onder den grooten kerstboom in de eetzaal, waar alle knechten en meiden van de boerderij hun cadeautje mochten komen weghalen. „Stille Nacht, heilige Nacht moest Rudi zingen, en toen kreeg hij het kasteel. Hij liet het door zijn soldaten verdedigen en aanvallen; de majoor zag er bij toe en veroorloofde zich enkele strategische wenken, die Rudi negeerde aangezien hij het zelf beter wist. Pas nadat hij zijn vader eens in uniform had gezien, was hij bereid om diens adviezen aan te hooren, hij leverde thans veldslagen tegen hem, en als Georg weer met een doos soldaten uit Klagenfurt terugkeerde, was het moeilijk