is toegevoegd aan uw favorieten.

Kasteel in Karinthië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dansles krijgen, en er zouden japonnetjes uit Weenen besteld moeten worden, want als ze die in Klagenfurt lieten maken, zou men hun al van een afstand de provincie aanzien! - Enfin die japonnen hadden nog even den tijd, maar met de danslessen mocht niet te lang getreuzeld worden. Hiermee had Julia alles gezegd wat haar op het hart lag; hij hoefde er niet naar te luisteren, maar éen ding zag hij toch zeker zelf wel in: als hij zijn dochters nier maar steeds vasthield, zouden ze hun huwelijkskeuze nog moeten bepalen tusschen mijnheer von Brandt en Freiherr von Hagel, tenzij een van beiden doktersvrouw verkoos te worden.

Georg keek haar geprikkeld aan. Op dit punt wist hij geen grapjes te apprecieeren; zij had dokter Prisswitz en Freiherr von Hagel er gevoegelijk buiten kunnen laten. Ook zonder dat had zij hem reeds overtuigd; hij begreep nu zelf niet goed, dat hij het gevaar nog niet met eigen oogen onderkend had. Angélique telde nog met mee, maar Liesbeth was nu achttien... zijn eerste vrouw was ook niet veel ouder geweest toen hij haar huwde. Liesbeth moest nog met andere mannen in kennis komen dan met meneer von Brandt. Hij achtte het weliswaar uitgesloten, dat zij in hem iets anders dan haar leeraar zou zien... maar natuurlijk Julia had gelijk. ' '

Hij' gunde Julia slechts niet de eer, dat zij hem de oogen geopend zou hebben, knikte daarom langzaam en zei, dat hij het al een.s door Z1)n hoofd had laten gaan: Liesbeth en Angélique over een jaartje eens zulk een uitstapje naar Weenen te gunnen. t-V^jkheid moest hij er maar liever niet aan denken, dat Liesbeth binnen zoo korten tijd reeds rijp voor het huwelijk zou

„Naar dien dansleeraar kijken we straks dan dadelijk eens de Klagenfurter Landeskurier na," zei Julia energiek.

Natuurlijk kon ze 's avonds aan tafel over die danslessen haar mond met houden. Arnim stelde voor om er dan maar op ditzelfde oogenblik mee te beginnen: hij nam de taak op zich om de beide meisjes met de eerste geheimen der danskunst in te wijden. De moeilijkheid was slechts, dat hij niet tegelijkertijd kon dansen en pianospelen maar gelukkig was tante Julia er nog.

iaan^et avlcr en bracht tot aller verrassing (want niemand behalve Otto wist, dat zij eens goed had kunnen spelen) polka s, walsen en Landlers uit haar jeugd ten gehoore. Wat deed net er toe of een deel der noten onderweg verongelukte - den zwier en het rhythme had zij nog in zich; zij speelde zich geheel in vuur, en Otto keek trots glunderend in het rond.