is toegevoegd aan uw favorieten.

Kasteel in Karinthië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geworden, dat hij slechts bij langer verlof over zou kunnen komen. Maar hij schreef trouwer dan ooit, berichtte uitvoerig en met humor over het weinig emotioneele leven daar in de Hongaarsche provincie. De groote gebeurtenissen van het jaar waren de keizersparade en de verjaardag van den kolonel. De jongedames, die op de beide daaraan vastgeknoopte regimentsbals verschenen, spraken Russisch en Roemeensch, soms ook wat Hongaarsch, maar daar had Rudi al evenmin iets aan... Met de hulp van de dochter van zijn hospita, een schrander jodinnetje, dat behalve al die talen ook nog Galicisch Duitsch sprak, werkte hij thans aan zijn linguïstische ontwikkeling; om zijn eerste, nog schuchtere vorderingen te bewijzen, sloot hij voor mama een Hongaarschen groet in.

Met Paschen waren Arnim en hij samen naar Boedapest geweest, ook nog een respectabele reis, maar hij had er geen spijt van gehad. Het leukste aan het uitstapje was misschien nog wel geweest, dat Arnim's beide zusjes tegelijkertijd met hun ouders naar Boedapest waren gekomen; ze hadden 's avonds op een terras boven den Donau gesoupeerd bij tsiganenmuziek en een grandioos uitzicht op beide oevers - lange snoeren van tintelende lichtjes en daarboven nog de sterrenhemel! O, zoo kon men het leven wel uithouden, maar de terugkeer naar Czernowitz was er weer des te ontmoedigender door geweest. Het heele regiment richtte er thans zijn hoop op, dat men aan de herfstmanoeuvres zou mogen deelnemen. Zoo groot was hier de verveling en de daarmee evenredige behoefte aan emotie, dat men zelfs dankbaar zou zijn, indien er tegen een werkelijken vijand opgetrokken moest worden, schreef Rudi er nog achteraan, en Liesbeth voelde, dat hij in zijn hart ook al op zulk een emotie hoopte, al zette hij dan ook een vroolijk uitroepteeken achter het zinnetje. Waarom schreef hij haar anders zooiets waarvan hij weten kon, dat het haar angst aanjoeg? Was het het nieuwe milieu, dat op hem begon in te werken? Of wilde hij voor dat oudste zusje van Arnim soms graag krijgslauweren oogsten? Aan wat voor een vijand dachten die jonge officieren daar eigenlijk? Rudi schreef over vriendschappelijke ruiterconcoursen tusschen zijn regiment en de Russische en Roemeensche grensgarnizoenen...

Dezen zomer kwam hij, tot tweede-luitenant bevorderd, voor het eerst met verlof naar huis; zijn kolonel was vrijgevig geweest in het blijde vooruitzicht, dat het regiment niet alleen gekozen was om aan de herfstmanoeuvres deel te nemen, maar bovendien de eer zou genieten om aan de zijde van den troonopvolger