is toegevoegd aan uw favorieten.

Kasteel in Karinthië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ook zijn eigen spel inniger; na een verrukkelijk gezongen passage klonken de laatste maten in schoone eendracht uit.

Angélique kende dit andante eenigszins doordat zij het zelf wel eens had getracht te spelen - alleen reeds de poging daartoe scheen haar thans een vermetelheid. Gelijk de gansche zaal, was ook zij in de ban geraakt van dezen uiterlijk eerst weinig aantrekkelijker! vreemdeling; zij voelde de dynamische bezetenheid in dezen phvj z°° zwakken man, die al zijn hartstocht uitte in een oneindige teederheid, na wilde aanvallen van smart waarmee hij zijn luisteraars den adem benomen had. Voor het eerst hoorde zij zoo spe en. Deze muziek woelde in haar de smartelijke herinnering lTkngi,aM alIerlel wat reeds in het verre verleden lag, doch wat zij blijkbaar toch nooit m zich had weten te overwinnen, al had zij er dan ook vele jaren niet meer aan gedacht. Stephan verrees

SteX°n WCer T" liaaf geeSt-'- haar Sestorven broertje Stephan, wiens gelaat een soortgelijke uitdrukking van bijna

physieke pijn had aangenomen wanneer hij speelde. Zij wist

nnLnifri, i w mUj haar êelukkig maakte, of dat zij op dit °°§ • a..hf verdriet van haar leven pas in z'n volle diepte

npÖln7"Z1) i ,°nder de macht> die dit spel over haar uit°ef3e' Zl> schreJde nle[ gemakkelijk; dat liet zij aan Liesbeth en anderen over; daarom bukte zij het hoofd en vocht met opeen-

E-rT i f ppen te§en ,1 êroote weekte, die over haar kwam ^ffelingVl™rren g Sevoel> dat vlak naast de diepste ver-

uteuuan was,bIiiyen leven, zou hij zoo en niet anders genn^i m f i 60' u Z1]' Dlt vioolspel scheen niet meer van het 5; j JC ?mcn' J^et stroomde uit de geheimzinnige open wonde die de dood van haar tweelingbroertje haar voor altijd geslagen

rWH H u°°r- u ^ heen.;.21j zelfwas het instrument, dat sidderde onder het zich bespeeld voelen.

Vinnigtkl0rte inter®e2ZO tusschen déze sonate en een suite voor L!v, Co,UPcrln trachtte zij zich aan de betoovering

h J InTh iCn' ,Cu Tel van dien vreemdeling, met wiel

vHM i, T fvond J?ad samengebracht, zong in haar voort

Beethoven "S l ' j h°°rde n°g het aIle8ro der finale van' , -eeï °"wcer was komen opzetten en thans

mee hetSiI°H ^ frenedeke aPPIaus om haar heen, waar%&£?&&££ 1 *—-