is toegevoegd aan uw favorieten.

Kasteel in Karinthië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET FEEST OP DE WEIDE

Georg vernam pas den volgenden morgen, aan welk gevaar Kudi ternauwernood ontsnapt was. Zijn hand beefde. Hij had den Russen hun overwinning van gisterenmiddag reeds niet gegund; hij kende hun kwetsenden Slavischen hoogmoed, hun toomelooze bruutheid zoodra ze te veel gedronken hadden.

Niet alleen hij verlangde naar het eind van dit Weensche uitstapje. Liesbeth verdroeg nauwelijks meer de kwelling van het samenzijn met Vera, die blijkbaar nog dag en nacht haar HongaarSS 'ÏP ritmeester in het hoofd had en Rudi zoo onbeheerscht afwijzend behandelde, dat men zich moest afvragen, hoe hij het zich kon laten welgevallen.

Angélique s gedachten draaiden om één enkel punt: of zij thuis een bericht van Desmond zou vinden. Zij durfde nu al nauwelijks meer aan de waarheid van dien avond met hem te gelooven. De muziek. .. de verwarrende herinnering aan haar tweelingbroertje hadden haar parten gespeeld. Desmond had duizend anderen reeds

u00iinj ?oge,n gekeken als haar, en ieder harer had zich verbeeld de uitverkorene te zijn. Ieder harer had op een brief van hem gewacht - vergeefs. Indien dit werkelijk zoo was, indien hij niets meer van zich liet hooren, dan wist Angélique meteen, dat zij nu nooit meer een man gelooven zou; dat zij om geen enkelen man ooit meer zou geven; dat zij toch gelijk had gehad, hen allen te verachten, met hen te willen spelen zooals ze dat met haar apothekerszoon gedaan had. Dan zou ze ook weten hoe ze haar even moest inrichten; dan wilde zij voor zich steedsche weelde, zooals Vera en Mizzi. En als hij dan soms nog eens in Weenen wam concerteeren, zou zij ervoor zorgen op de voorste rij te f1 ze zou hem koeltjes glimlachend aankijken, den heelen avond lang, zoodat hij er misschien slecht van speelde... het schonk haar wrangen wellust, zich deze wraak tot in de détails