is toegevoegd aan uw favorieten.

Kasteel in Karinthië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

redelijk, en door gansch Oostenrijk-Hongarije ging een zucht van verlichting, die zelfs een oogenblik tot een gedempt juichen aanzwol: men had zonder wapengeweld overwonnen, eenvoudig door de macht van het prestige en het recht. Maar was zulk een zege Weenen reeds niet voldoende meer — of waarom meldden de bladen, dat de Oostenrijksche gezant te Belgrado dadelijk na het ontvangen van Servië's antwoord zijn pas had aangevraagd en zich thans reeds aan deze zijde van den Donau bevond? Ging het dan tóch oorlog worden?! Servië scheen niet anders te verwachten: het nep zijn mannen te wapen, voor de derde maal binnen een tijdsbestek van twee jaren; de regeering week uit Belgrado, dat onder het bereik der Oostenrijksche kanonnen lag, naar het zuiden, in de richting van Nisch. In de monarchie werd de gedeeltelijke mobilisatie afgekondigd...

Nu begreep men, dat het Weenen niet meer om de zege van het recht te doen was - het wilde de gunstige kans uitbuiten om Servië te verpletteren. Belgrado's nederig antwoord op de scherp gestelde nota verried, dat Rusland, na jaren van openlijke en geheime toezeggingen, op dit critieke oogenblik toch aarzelde, zijn hand voor den kleinen Slavischen broeder in het vuur te steken.

Terwijl het Oostenrijksch-Hongaarsche volk de verbijsterende opeenvolging der gebeurtenissen nog slechts aarzelend en moeizaam verwerkte, hadden de kranten er zich reeds mee vertrouwd gemaakt en eischten, wild van patriottisme, onmiddellijke opening der vijandelijkheden. Binnen enkele weken kon de heele Servische veldtocht ten einde zijn, en eindelijk zou men in den Balkan rust hebben. Rus and durfde nog geen groot conflict aan; het had op dit oogenblik de handen al vol genoeg met z'n honderdvijftigduizend stakers. Raspoetin had tegen den oorlog geadviseerd, zei men... Er was werkelijk geen aanleiding meer, nu nog kostbaren tijd te laten verstrijken: zoo juist meldde een bericht, dat er bij Temes-Kubin van Servische Donauschepen reeds op Oostenrijksch-Hongaarsche troepen geschoten zou zijn!

Een lawine was aan het rollen geraakt en scheen door niets meer tegen te houden. De oorlogsverklaring aan Servië — precies een maand na den aanslag te Serajewo - lokte dadelijk hardnekkige geruchten omtrent een geheime Russische mobiliseering uit; ze werden gedementeerd, maar lieten zich niet meer tot zwijgen brengen Wat was dat... had men in Weenen een misrekening begaan?! Bereidde Rusland zich ten oorlog?! Keizer Wilhelm eischte reeds opheldering van den Czaar.