is toegevoegd aan uw favorieten.

Kasteel in Karinthië

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blufferige van vroeger; in deze zes jaren was hij tot man uitgegroeid. Hij scheen zelf te beseffen, dat hij zich hier eens ietwat vlegelachtig gedragen had, en vroeg nu stilzwijgend om clementie daarvoor. Met hoffelijke deelneming vernam hij van Maria's dood en van het sneuvelen van Rudi en Paul; wat moest hij daar verder van zeggen? Een gruwelijk litteeken over zijn achterhoofd bewees, dat hij zelf slechts op het kantje den dans ontsnapt was. Hij sprak overigens weinig over den oorlog, maar vertelde smakelijk van zijn Fransche krijgsgevangenschap en gekscheerde met Angélique in het patois, dat hij van zijn bewakers had afgeluisterd. Op zijn speciaal verzoek was hij in 1914 naar het westfront gezonden om daar zijn oude schuld met de Engelschen te vereffenen, maar hij raakte er gewond nog voor hij een zoon Albions had kunnen vragen of deze zich Zuid-Afrika soms herinnerde. En toen hij later gedaan had weten te krijgen, dat men hem bij het vliegenierscorps indeelde, was het juist een Engelschman geweest, die hem bij zijn eerste luchtgevecht brandend omlaag schoot; slechts door een wonder was hij met zijn parachute nog achter de eigen loopgraven terechtgekomen, zoodat hij nog had gehoopt revanche te kunnen nemen... Een paar maanden later moest hij met een lekgeschoten benzinetank een noodlanding op een Fransch weilandje verrichten; hij kon nog juist gas afsluiten alvorens hij, door bloedverlies, achter zijn stuur in zwijm viel; een dorpsgendarme aan het hoofd van een met knuppels en zeisen bewapende schare kwam hem - vive la France! - in dien toestand arresteeren. In het hospitaal had een Engelsch medicus, die natuurlijk in Zuid-Afrika gediend bleek te hebben en nog een sportieve bewondering voor de Boeren en hun vrijheidsstrijd koesterde, evenveel chirurgische zorgen aan hem besteed als er eerst shrapnells omhoog gezonden waren om den Boche naar beneden te halen, en daarop waren drie-en-een-half jaar min of meer blijmoedige gevangenenkampervaringen gevolgd, met tooneelopvoeringen, travestierollen en vier mislukte ontsnappingen. Aan dezen al te hevigen vrijheidsdrang had hij het te danken gehad, dat hij zeer laat uitgeleverd werd. En daarna had hij nog niet dadelijk kunnen besluiten om de eenzaamheid der Karinthische bosschen op te zoeken; hij wilde in Berlijn eerst zien of er van zijn oorlogsmakkers nog enkelen in leven waren en hij daar niet een handje kon helpen om deze zoogenaamde republiek den hals om te draaien; hij voelde wel voor een republiek, maar niet na een verloren oorlog; helaas was hij niet meer op tijd gekomen om den Kapp-Putsch te mogen beleven, die aan die vervloekte communisten en aan de Fransche