is toegevoegd aan uw favorieten.

De biecht van een bezetene

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beveiligd en liefderijk beschermd bestaan. Zouden wij de geboden vreugde ons ontzeggen, onze eerste gave verloochenen, omdat het lot ons niet tot een huwelijk voerde?

Is het land gediend met ongebruikte gaven? Is de hemel gediend met nonnen tegen wil en dank?

Er is een recht op het kind, gelijk er een is op voedsel en dekking, als het lijf kan baren in kracht en gezondheid, als het hart kan liefhebben als een moeder en het hoofd kan zorgen als een vader; er is een plicht tot baren en de diepste eeuwige en ingeschapen drift der vrouwen te gehoorzamen, aldus het leven offerend aan zijn bestemming. Nimmer heeft deze verordineerde plichtsverzaking rust gebracht aan de vermoorde moeder in de vrouw, noch nut voor de menschheid afgeworpen of genade gevonden voor den hemel.

De perelaar mag vruchten dragen zooveel hij voeden kan en ieder verheugt zich; is de vrouw minder dan deze?

De akker wordt zorgvuldig bebouwd en men prijst den eigenaar, is de vrouw minder dan een roede land?

En als gij zegt, dat zij meer is, zij wil naar diepste wezen niet meerder zijn dan moeder van haar kind.

Daarom heb ik trotsch Paul op de armen gebeurd de zon en het sterrelicht tegen.

De verwenning heb ik geducht als een heel groot kwaad en ik hielp alleen, waar hij met inzet van zijn kleine kracht niet overwinnen kon. Ik heb hem naar de school gezonden om zich te meten met de knapen en ik weet, dat hij den jongen voorbijging, die hem bastaard schold, maar als een tijger toesprong op dien zijn moeder smaadde. Hij zweeg daarover tegen mij.

Eens verbood hij, staande aan het hoofd der andere