is toegevoegd aan uw favorieten.

De brug

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opnieuw moest hij zich heftig schudden, zoodat de spatten alle kanten uitvlogen en hijzelf bijna omviel.

„Kalm aan, jong!" zei Fetter, „je maakt ons heelemaal nat."

Hij deed de deur open en wees Dornik met de hand naar binnen te gaan, maar Bob was hem voor. Al glijdende op den gladden houten vloer, zette hij zijn wilde schudderij voort om zich daarna op het kleed te gooien, waar hij zich grondig afdroogde door zich, op zijn zij liggend, telkens een stuk vooruit te trappen.

„Als u even wacht, zal ik de Zonde zeggen u wat kleeren van mij te brengen plus een borrel tegen de kou."

Fetter verdween achter een gordijn, dat blijkbaar een gang afsloot, en het Dornik alleen in de groote, hooge, sober aangekleede kamer. Tegenover hem hing aan den wand, tusschen een paar muurlampen in, een prachtige ets. Eenige andere versiering was er niet. Op een kleed stond een djattihouten zitje, naar het aantal stoelen te oordeelen berekend op veel bezoek, terwijl ter hoogte van het gordijn op een standaard een bak met chevelures stond, waarvan de bladeren tot op den grond afhingen. Ook hier maakte de regen een helsch lawaai op het zinken dak, terwijl zoo nu en dan het water bij een heftigen windstoot als fijn verdeeld stof door de jaloezieën naar binnen stoof.

Dornik was bescheiden op de mat voor de deur blijven staan en kwam direct onder de bekoring van de ruimte en den eenvoud om hem. Lang hoefde hij echter niet te wachten, want al gauw ging het gordijn opzij en kwam er een inlandsche vrouw te voorschijn, een stapeltje goed voor zich uitdragend, die hem beleefd en vriendelijk groette, terwijl zij hem onderzoekend aankeek met een vrijmoedigheid, die hem, juist omdat zij niets van brutaliteit had, nogal bevreemdde. Terwijl zij even stil hield voor het gordijn, kwam Fetter achter haar staan. Over haar heen, zoodat zij wel heel klein en tenger leek tegen zijn slanke, lenige lengte en breede schouders, verklaarde hij:

„Dit is de Zonde, mijnheer Dornik, oftewel mijn huisslavin. En hier heeft u een borrel! Gaat u maar met haar mee, dan ga ik ondertusschen ook even baden."