is toegevoegd aan uw favorieten.

De brug

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

mee te gaan? De Zonde heeft mij daareven al met bliksemende oogen aangekeken, omdat wij zoo laat zijn."

Hun maaltijd van brood, een paar eieren, een stuk gebakken kip, van het middageten overgebleven, en een blikje melk met een stuk papaja na, was gauw afgewerkt. De dokter genoot intusschen zichtbaar van zijn bourgogne.

„Hoe komt u eigenlijk aan dat mooie brood?" vroeg hij.

„Ja, dat heb ik mij ook al afgevraagd," viel Dornik hem bij, „ik heb hier in Indië nog geen enkelen keer zulk lekker brood gehad."

„Ik zal jelui compliment overbrengen aan het daarvoor bestemde adres, te weten de Zonde, van wie brood bakken één van haar vele specialiteiten is," antwoordde Fetter.

„Waarom noem je haar toch eigenlijk zoo?"

„Omdat zij zwart is gelijk de zonde. Omdat het zonde is om met een vrouw te leven zonder daarvoor een permissiebriefje te hebben van het bestuur en... omdat het zonde is, dat ik deze vrouw, die alles geeft wat ze heeft, straks misschien verlaten zal voor een blanke!"

Dornik werd er stil van en had spijt de vraag gesteld te hebben. De dokter keek Fetter spottend aan met zijn koude koolzwarte oogen:

„Het pathetische gebaar van Don Quichotte, die iets stouts gaat doen!"

Dornik kreeg er een kleur van. Zoo trof hem deze hatelijkheid. Neen, een grofheid vond hij het.

„Raak!" zei Fetter, den dokter vriendelijk aankijkend. „Een mensch moet niet met zijn gevoelsvraagstukken te koop loopen!" En na even zwijgend voor zich uit gekeken te hebben:

„Wel, na deze versterking hoop ik krachtig genoeg te zijn uw verrassing zonder schade voor mijn ziel in ontvangst te kunnen nemen."

De dokter was een beetje verlegen geworden. En om zich een houding te geven, dronk hij zijn glas langzaam leeg. Toen het bij den steel, tusschen duim en wijsvinger, ronddraaiend:

„Ik had graag, dat u meeging naar mijnheer Forbes. De man heeft een veel te hooge temperatuur. Waarschijnlijk komt een