is toegevoegd aan uw favorieten.

De brug

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

over lijdelijk verzet heeft gesproken, maar geen haar op mijn hoofd heeft er aan gedacht, dat hij daar mij van wilde beschuldigen."

„Als je hem vanmorgen gehoord had..." En ineens bleef Betterman staan en keek Dornik onderzoekend en nogal schuw aan, waarna zijn gezichtsuitdrukking, zonder eenigen overgang, plotseling volkomen gesloten werd.

Net iemand die betrapt is, dacht Dornik.

„Trouwens," ging Betterman door, zich herstellend, nu hij meende te zien dat Dornik niet had begrepen, dat en waar hij zich bloot had gegeven, „het is ook wel te begrijpen dat hij een beetje humeurig is. Hij is doodsbang, dat er zware regens komen na deze langdurige droogte en dat de rivier dan gaat bandjirren, terwijl zijn brug nog niet klaar is. En dat de brug voor den tweeden keer vernield zal worden."

Dornik schrok ervan. Aan die mogelijkheid had hij nog heelemaal niet gedacht. En ziend, dat Betterman genoot van zijn schrik, had hij weer groote moeite niet kwaad te worden. Als verweer en om zichzelf gerust te stellen, antwoordde hij toen:

„Maar nu ligt de brug toch twee meter hooger dan den vorigen keer. Dat is zeven meter boven den normalen waterspiegel."

„Ja, dat is goed, als zij zoover zijn met monteeren, dat de stutten er onderuit kunnen. Zoolang dat nog niet kan, hoeft het heusch niet zoo erg hard te bandjirren, of de heele zaak ligt weer aan gruzelementen. Den vorigen keer hebben zij wel het grootste gedeelte van de balken kunnen redden, doordat alles met rottan aan elkaar gebonden was, maar is er toch een hoop geld verknoeid. En toen zal de directie wel behoorlijk gekankerd hebben, maar of ze het nu bij kankeren zouden laten, dat is een vraag, die ik niet graag zou beantwoorden."

„Dat hoeft ook niet," loog Dornik triomfantelijk, alleen om Betterman te pesten. „Want vandaag worden de stutten weggenomen." En hij genoot nu op zijn beurt van de teleurstelling, die Betterman probeerde te verbergen. En om zoo lang mogelijk de overhand te kunnen houden, ging hij door: