is toegevoegd aan uw favorieten.

De brug

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

s Avonds vertelde hij Dornik wat hem overkomen was. En al mocht hij zichzelf al trachten wijs te maken, dat hij dat deed, omdat Dornik het toch zou hooren, maar dan verdraaid en aangedikt, tenslotte wist hij, dat hij het iemand vertellen moest. Hij moest zich bevrijden van den angst, dien hij zoo lang onderdrukt had. Hij moest het zien in de oogen van anderen, dat het een goed afgeloopen, eigenlijk onbelangrijk, geval was.

Dornik keek hem de woorden uit den mond en zag het heele tafreel zich afspelen. Zoo sterk beleefde Fetter den ochtend opnieuw, dat het niet anders kon of Dornik moest meeleven, zoo, dat hij elk van Fetter's reacties in zichzelf weerspiegeld voelde. En nog geheel gevangen in de sfeer van angst en zelfbeheersching, bleef hij nog naar Fetter kijken, toen deze al lang zweeg.

Voor Fetter was dit vertellen een bevrijding. Nu wist hij den angst gebannen.

Dornik kreeg door het verhaal een duidelijker en dieper inzicht in het zoo moeilijk te peilen wezen van dezen man, welk inzicht hem weer sterker aan Fetter bond.